Różności

GŁOŚNO CZYTAĆ KAŻDY MOŻE
"Cała Polska czyta dzieciom"

Drodzy Rodzice! Pragniemy zachęcić Państwa do głośnego czytania dzieciom. Od Was w największym stopniu zależy pomyślna przyszłość Waszego dziecka. Jeśli chcecie, by Wasze dziecko odnosiło w sukcesy w szkole oraz w życiu…

CODZIENNIE CZYTAJCIE MU GŁOŚNO PRZEZ 20 MINUT!

Głośne czytanie jest proste, bezpłatne i dzieci je uwielbiają. Spróbujmy poświęcić trochę czasu naszym pociechom i książce. Bądźmy z nimi, poznajmy je i razem odkrywajmy piękno literatury.
Codzienne czytanie dziecku dla przyjemności jest najskuteczniejszą metodą wychowania czytelnika - człowieka samodzielnie myślącego, posiadającego wiedzę i umiejętność jej poszerzania, kulturalnego, etycznego, z wyobraźnią.
Otwierając książkę i zabierając malucha w świat fantazji kształtujemy w znaczący sposób jego postrzeganie, głód wiedzy i wyobraźnię – nade wszystko zaś, przyzwyczajamy go do codziennego obcowania z lekturą, dla siebie, dla relaksu, dla poznania świata.

Osoby czytające od młodego wieku stoją na wygranej pozycji:
• Łatwiej się koncentrują i lepiej piszą.
• Łatwiej dostrzegają subtelności.
• Szybciej przetwarzają informacje.
• Lepiej radzą sobie w życiu zawodowym.
• Mają znacznie szerszy zakres zainteresowań.
• Są bardziej empatyczni, wrażliwi na uczucia i opinie innych ludzi.
• Potrafią kojarzyć fakty i składać elementy w logiczną całość.
• Są bardziej elastyczni w myśleniu i otwarci na nowe idee.

Czytanie powinno się dziecku zawsze kojarzyć z radością i przyjemnością, nigdy z przymusem, karą czy nudą.

Do czytania dziecku wybieraj odpowiednie książki:
• Ciekawe dla dziecka.
• Napisane lub tłumaczone poprawną polszczyzną.
• Uczące racjonalnego myślenia.
• Niosące przesłanie szacunku wobec dziecka, ludzi, zwierząt i prawa.
• Promujące pozytywne wzorce postępowania.
• Dostosowane do wrażliwości dziecka - nie wzbudzające lęków.
• Unikające stereotypów kulturowych związanych z rasą, płcią itp.
• Budujące pozytywny stosunek do świata i wiarę w siebie.

Nawyk czytania i zapał do książek trzeba kształtować od najmłodszych lat, czytając dziecku na głos. Książki, które przeczytamy w dzieciństwie naszym dzieciom są najważniejsze, późniejsze lektury nie mają już na nie tak wielkiego wpływu.

Złota Lista Książek do czytania dzieciom opracowana przez Fundację
ABCXXI - Cała Polska czyta dzieciom

Wiek 0-4 lata:
Marta Bogdanowicz (opracowanie) - Rymowanki - przytulanki
Paulette Bourgeois, Brenda Clark - seria o Franklinie
Jan Brzechwa - Wiersze i bajki
Gilbert Delahaye - seria o Martynce
Barbara Gawryluk - Dżok, legenda o psiej wierności
Dimiter Inkiow - Ja i moja siostra Klara
Czesław Janczarski - Miś Uszatek
Janosch - Ach, jak cudowna jest Panama; Ja ciebie wyleczę, powiedział Miś
Astrid Lindgren - Lotta z ulicy Awanturników
Sam McBratney - Nawet nie wiesz, jak bardzo Cię kocham
Nele Most, Annet Rudolph - Wszystko moje; Co wolno, a czego nie wolno
Beata Ostrowicka - Lulaki, pan Czekoladka i przedszkole; Ale ja tak chcę
Joanna Papuzińska - Śpiące wierszyki
Renat Piątkowska - Opowiadania z piaskownicy
Julian Tuwim - Wiersze dla dzieci
Wojciech Widłak - seria o panu Kuleczce
Agata Widzowska-Pasiak - Dreptak i pępek świata

Wiek 4-6 lat:
Florence and Richard Atwater - Pan Popper i jego pingwiny
Hans Christian Andersen - Baśnie
Wanda Chotomska - Wiersze, Pięciopsiaczki
Carlo Collodi - Pinokio
Waclaw Čtvrtek - O gajowym Chrobotku; Bajki z mchu i paproci
Astrid Lindgren - seria o Pipi Pończoszance, Emil ze Smalandii
Hugh Lofting - seria o Doktorze Dolittle
Kornel Makuszyński - Przygody Koziołka Matołka
Małgorzata Musierowicz - Znajomi z zerówki
Alan A. Milne - Kubuś Puchatek, Chatka Puchatka
Renata Piątkowska - Na wszystko jest sposób; Nie ma nudnych dni
Barbara Stępniak-Wilk - Tulisia
Małgorzata Strzałkowska - Leśne głupki; Wierszyki łamiące języki
Danuta Wawiłow - Wiersze

Akcja „Cała Polska Czyta Dzieciom” ma na celu promowanie czytania książek dzieciom dla przyjemności. Skierowana jest głównie do rodziców. Jednak wielu rodziców nie znajduje czasu ani motywacji, by czytać dzieciom. Przedszkole może i powinno uzupełniać domowe czytanie. Wspólne czytanie pomaga najmłodszym zrozumieć świat i siebie, uczy ich języka oraz rozwija wyobraźnię.
Myślą przewodnią naszych działań jest pragnienie rozbudzania i pielęgnowania pojawiającej się chęci czytania u dzieci, a w tym potrzeby codziennego kontaktu z kulturą literacką.
W ramach akcji w naszym przedszkolu:
• Wszyscy pracownicy codziennie czytają dzieciom.
• Starsi koledzy ze Szkoły Podstawowej czytają przedszkolakom.
• Zachęcamy rodziców oraz innych członków rodziny (babcie, dziadków, starsze rodzeństwo) do systematycznego czytania dzieciom w domu, jak i na terenie przedszkola swoich ulubionych bajek, baśni oraz wierszy.

Ważne, by każde dziecko, bez względu na wiek, miało codzienny kontakt z książką. By był obok dziecka dorosły, który mu poczyta. Choćby 20 minut w ciągu dnia albo przed snem. By głośne czytanie w domu, w przedszkolu i w szkole stało się przyjemną rutyną.

Przedszkole w ramach akcji „Cała Polska dzieciom” przystąpiło do programu „Czytające Przedszkola”.

 

 

JAK BYĆ „DOSKONAŁYM RODZICEM”?

Oto pięć sprawdzonych sposobów (opracowanych i polecanych przez psychologów), jak być świetnym rodzicem.

 

  • Wspólnie opiekujcie się dzieckiem. W większości rodzin cały obowiązek opieki nad pociechą spoczywa praktycznie na barkach matki. Nie tylko może uniemożliwić to prawidłowy rozwój więzi z ojcem, ale także wpaja dziecku nie zawsze pożądane wzorce zachowań. Jedną z ważniejszych rzeczy w wychowaniu dziecka jest równie silny związek zarówno z ojcem, jak i matką.
  • Naucz się słuchać. Jak dziecko ma przekazać ci, co myśli i czuje, jeśli go nie słuchasz? Poza tym dziecko, które ma poczucie, że jest ignorowane, może stać się agresywne. Słuchając, co ma do powiedzenia twoja pociecha, dajesz jej odczuć, że ci na niej zależy i że się o nią troszczysz.
  • Rozsądnie narzucaj dyscyplinę. Określ granice, których przekraczać nie wolno i konsekwentnie się tego trzymaj! Pamiętaj, że jeśli przestaniesz przestrzegać obowiązujących zasad, dziecko również będzie mniej ich przestrzegać. Oczywiście, nie można przesadzać. Zmieniaj zasady i reguły, które okażą się niesprawiedliwe lub przerastają możliwości twojej pociechy.
  • Naucz dziecko rozwagi. Zachęcaj pociechę, by była grzeczna i kulturalna w stosunku do innych ludzi. Powtarzaj aż do znudzenia: „Powiedz proszę, powiedz dziękuję”. Ponadto, pomóż dziecku wczuwać się w odczucia innych. Zacznij rozmowę od np.: „Kasia jest nowa w waszej grupie. Jak myślisz co czuję? Jak możesz pomóc jej odnaleźć się w nowej sytuacji?”
  • Ogranicz oglądanie telewizji. Dzięki temu zapobiegniesz wielu ewentualnym problemom z zachowaniem. Ograniczając ten rodzaj „rozrywki” (łącznie z filmami video, DVD i grami komputerowymi) zaproponuj dziecku coś równie interesującego, a bardziej rozwijającego np. wspólna zabawa, czytanie książek, spacer.

Bożena Łucka

 

 

 

 

PRAKTYKA I PIŚMIENNICTWO WYRAŹNIE SUGERUJĄ , ŻE DZIECIOM MOŻNA I TRZEBA ZAUFAĆ W SFERZE ODŻYWIANIA , A NIE KONTROLOWAĆ JE I ZMUSZAĆ .

,, TADEK NIEJADEK ’’

,, Tadek Niejadek ’’ to dziecko , które je mało lub takie , które nie je tak , jak życzą sobie tego rodzice . ,,Tadek Niejadek” niechętnie próbuje nowe potrawy i / lub niechętnie je różnorodne znane mu dania . Tadek Niejadek bywa zarówno chłopcem jak i dziewczynką .

,, Tadki” stają się Niejadkami , gdy przestają mieć kontakt z sygnałami płynącymi z ciała : własnym głodem , pragnieniem i poczuciem sytości . Może się to zdarzyć wtedy , gdy są zbytnio kontrolowani i zmuszani w sferze jedzenia .

 

FAKTY I PRAWIDŁOWOŚCI

1 . Wszystkie dzieci chcą jeść .

2 . Większość małych dzieci zjada 1- 2 pełne posiłki dziennie .

3 . Przy różnorodnym , wystarczającym doborze produktów , dziecko instynktownie wybiera odpowiednią dla siebie ilość pełnowartościowego pożywienia .

4 . Dzieci uczą się nowych smaków . Dlatego warto serwować im różnorodne potrawy . Zdarza się , że zanim dziecko polubi nowy smak , musi daną potrawę nawet kilkanaście razy spróbować .

5 . Nie ma określonych potraw i produktów , które są niezbędne dla zdrowia , a tylko grupy pokarmowe . I tak na przykład warzywa i owoce są na tym samym poziomie piramidy . Oznacza to , że wszystko jest w porządku , gdy dziecko je jabłka i ogórki , a nie je kapusty i bananów .

6 . Gdy dziecko rozwija się normalnie i ma względnie normalny poziom energii, prawdopodobnie nie ma się czym martwić , nawet jeśli nie je idealnie wg wskazań dietetycznych .

7 . Zazwyczaj dzieci nie spożywają pełnowartościowych poszczególnych posiłków każdego dnia , ale dieta ich równoważy się zwykle na przestrzeni tygodnia .

8 . Sposób , w jaki odżywiają się rodzice , służy dzieciom jako wzorzec do naśladowania .

9 . ,,Tadek Niejadek ’’ potrzebuje pomocy by stać się ,,Tadkiem Jadkiem ’’. Nie należy liczyć , że sam z tego wyrośnie .

10 . Uczenie dziecka niezależności w zakresie jedzenia jest ważnym elementem uczenia go bycia niezależnym człowiekiem w ogóle .

ZŁOTA ZASADA

Z danych tych wynika zasada , która może wydawać się bardzo radykalna , ale jest też bardzo prosta i skuteczna , jeśli chodzi o karmienie dzieci . Dotyczy ona podziału odpowiedzialności . Zgodnie z nim ;

RODZIC DECYDUJE

- co podać swojemu dziecku do jedzenia .

- Kiedy mu podać jedzenie .

- Jak mu podać jedzenie .

DZIECKO DECYDUJE

- Czy będzie jadło .

- Ile będzie jadło .

Rodzic więc odpowiada za to , co dziecko dostaje do jedzenia (biorąc pod uwagę zasady zdrowego żywienia) oraz za sposób i godzinę podania posiłku . Rodzic robi więc zakupy i planuje , co w danym dniu będzie się w domu jadło . Dopiero po tych decyzjach dziecko , spośród podanego mu jedzenia wybiera to , co chce w danej chwili zjeść (jeśli w ogóle) , i ile . Równocześnie obowiązkiem dziecka jest przyjście do stołu i respektowanie ustalonych przez rodziców reguł zachowania przy stole .

JAK W TADKU NIEJADKU ODKRYĆ TADKA JADKA

 

1 . Postaraj się , by podczas posiłków panowała miła atmosfera .

2 . Unikaj rozmów o ,, marnym jedzeniu Tadka ’’

3 . Zadbaj o stałe miejsce spożywania posiłków .

4 . Jeśli dziecko nie ma ochoty na daną potrawę – pozwól mu jej nie jeść i nie szykuj żadnych alternatyw .

5 . Jadłospis oprzyj na głównych posiłkach . Ograniczyć należy przekąski .

6 . Nie używaj jedzenia jako nagrody ani jako kary .

7 . Bądź uważna/uważny na sygnały świadczące o sytości dziecka i szanuj je .

8 . Jeśli dziecko wykazuje taką chęć , pozwól mu na samodzielne jedzenie .

9 . Jasno określ zasadę spożywania słodyczy , deseru np. po daniu głównym .

10 . Nie karz dziecka za nie zjedzenie wszystkiego z talerza (np. mówiąc ,, Nie kocham Cię ”) .

11 . Zachęcaj dziecko do próbowania nowych potraw .

12 . Nie martw się , gdy dziecko nie je produktów ze wszystkich grup pokarmowych w czasie jednego posiłku .

13 .Tadek Niejadek , by zmienić się w Tadka Jadka potrzebuje czasu , a Ty potrzebujesz konsekwencji w przestrzeganiu ,,Złotej Zasady ’’ i cierpliwości .

 

 

Na podstawie artykułu psychologa dziecięcego Małgorzaty Rymaszewskiej ,, Niejadki są wśród nas ’’ oraz książki Anette Kast-Zahn i Hartmut Morgenroth ,, Każde dziecko może jeść właściwie ’’ Media Rodzina .

Danuta Kęprowska

 

 

PRZYGOTOWANIE DZIECKA DO PRZEDSZKOLA

Gdy podejmujecie Państwo decyzję o wysłaniu dziecka do przedszkola , należy postawić pytanie czy przygotowane jest ono do tego . Być może po raz pierwszy pozostanie samo bez osoby bliskiej i do tego w nowym środowisku . to będzie mocne przeżycie dla dziecka i dlatego proponujemy zastanowić się , co zrobić aby dobrze przygotować do czekających je przeżyć . Warto dlatego dołożyć wszelkich starań , aby początkowe trudności były drobne i nie urosły do rangi problemu , natomiast pobyt w przedszkolu od pierwszego dnia był zapamiętany jako radosny okres w życiu .

Gotowość dziecka do przedszkola to między innymi zdolność do nawiązywania kontaktów społecznych i w miarę samodzielne załatwianie podstawowych potrzeb . Dopiero około drugiego roku życia dziecko chce zastąpić w zabawie swoją mamę na dzieci , np. podejmuje wspólną zabawę w piaskownicy . Jednak ciągle najpewniej maluch się czuje kiedy rodzic jest w obrębie jego wzroku i w każdej chwili może przyjść i się przytulić . Przygotowując dziecko do przedszkola należy wzmacniać kontakty społeczne poprzez zachęcanie do pozostawania w grupie dzieci , pomaganie w zdobywaniu doświadczeń w dzieleniu się zabawkami z innymi , współpracy i wspólnej zabawy . Dziecko winno umieć zrezygnować z dotychczasowych praktyk , że ,,TYLKO MU SIĘ NALEŻY ,,. Zachodzi również potrzeba zdobywania przez dziecko pozytywnych doświadczeń pozostawania bez mamy , w celu akceptacji czasowej rozłąki i nauki samodzielności . Starajmy się też aby dziecko zdobyło pierwsze samodzielne doświadczenia w większej grupie dzieci . Z daleka obserwujemy i pomagamy aby nowe doświadczenia były miłym przeżyciem lub kończyły się radośnie .

Zatem dziecko wykazuje gotowość do przedszkola kiedy poznało i zaakceptowało podstawowe elementy i zasady współżycia społecznego , nie boi się pozostać przez dłuższą chwilę samodzielnie w grupie dzieci . Te doświadczenia są niezbędne kiedy zostaje wprowadzone pierwszy raz do grupy przedszkolnej z 25 dziećmi nie powinno czuć się przerażone . Wystarczająco dużym przeżyciem będzie i tak dla niego nowe środowisko i nowi koledzy .

Inna sprawą , wydaje się oczywistą jest umiejętność dziecka do zgłaszania potrzeb fizjologicznych , załatwianie tych potrzeb w toalecie , mycia rączek , picia z kubeczka i posługiwania się łyżeczką . Pozostałe podstawowe umiejętności jak np. zdjęcie i założenie majteczek , ubieranie się nie są konieczne , choć dla dziecka bardzo pomocne w codziennym życiu przedszkolnym.

Aby przygotować dziecko do pójścia do przedszkola wskazane jest wspólne kilkukrotne odwiedzanie placówki do której będzie chodziło . Przedszkola coraz częściej pozwalają na zapoznanie się z przedszkolem , wspólne zabawy , pobyt w  grupie , a nawet posiłki . Szczególnie zalecane są do odbycia wizyt w przedszkolu są miesiące letnie kiedy jest mniej dzieci i dużo czasu spędzają na placu zabaw . Takie wizyty bardzo pozytywnie wpływają na nastawienie dziecka , poczucie bezpieczeństwa i są korzystniejsze niż opowiadanie . Prócz tego dziecko będzie miało pobudzoną ciekawość do poznania nowych zabawek , dalszych doświadczeń wspólnej zabawy .

Pójście do przedszkola powinno być dziecku przedstawiane jako sprawa zupełnie naturalna , wręcz winno być dumne z osiągniętej dojrzałości , że będzie mogło wreszcie chodzić do przedszkola .

NIEDOPUSZCZALNE JEST straszenie przedszkolem w rodzaju : tam ciebie nauczą , skończą się tobie dobre czasy przy mamusi , tam zrobią z ciebie grzeczne dziecko . Wręcz przeciwnie należy dziecku prezentować pobyt w przedszkolu jako miejsce nieograniczonych możliwości zabaw i nowych kontaktów , gdzie wszyscy będą je lubić i mu pomagać .

Dla nieprzygotowanego dziecka nowa sytuacja przyjścia do przedszkola , a więc rozstanie z mama jest  często szokiem i dramatem . Codzienne rozstania stają się tragedią ,  dzieci płaczą nawet już wieczorem bojąc się pójść do przedszkola . Podczas  pobytu w przedszkolu nie chcą nawiązywać kontaktu z innymi dziećmi i cały czas czekają , aż je odbiorą . Musi wtedy upłynąć wiele więcej czasu zanim dziecko przekona się do atutów nowego środowiska i do tego , że rozstanie jest chwilowe i  że zawsze po nie przyjdą rodzice , bo je kochają .

Wskazane jest opóźnienie oddania dziecka do przedszkola jeśli w ostatnim czasie miały miejsce zdarzenia , które mogły wywołać u dziecka duży stres . Może ono bowiem łączyć pójście do przedszkola z przedłużeniem albo z konsekwencjami niedobrych sytuacji . Można tu wymienić pobyt w szpitalu , długie rozstanie z rodzicami , złe doświadczenia z opiekunką .

Z równie dużym problemem można się spotkać kiedy rozpoczęcie uczęszczania dziecka do przedszkola zbiega się z poważnymi problemami  w domu , np. rozwód , odejście któregoś z rodziców . Oddanie do przedszkola może dodatkowo spotęgować poczucie zagrożenia . Korzystniej by było aby opóźnić pójście do przedszkola , aż dziecko uspokoi się emocjonalnie , albo przez dłuższy czas pozostawiać dziecko bardzo krótko w przedszkolu , od godziny do kilku godzin .

 

PIERWSZE DNI W PRZEDSZKOLU

 

Pierwsze dni dziecka w przedszkolu to trudny okres i sprawdzian dla dzieci i rodziców .

Proponujemy kilka bardzo prostych lecz istotnych rad dla rodziców , którzy niejednokrotnie motywowani miłością i rozstaniem utrudniają swoim postępowaniem spokojniejsze zaakceptowanie przez dziecko nowej w ich życiu , bardzo stresującej sytuacji.

Zakładając , że decyzja o oddaniu dziecka do przedszkola jest przemyślana i umotywowana , musimy założyć i być przekonani iż nikt nie będzie chciał ich skrzywdzić , a dziecko będzie miało doskonałe możliwości dalszego rozwoju .

Szybciej i w dobrych warunkach rozwinie ono bowiem : samodzielność , sprawność , umiejętności manualne i techniczne , czytanie i liczenie , poznawanie otoczenia , kształtowanie systemu wartości . Dzięki doświadczeniom zdobywanym w grupie , szybsza i skuteczniejsza będzie edukacja społeczna . Dobrze przygotuje się do następnego etapu życia jakim będzie szkoła . Zatem mając takie umotywowanie i przekonanie myślimy o dziecku i o tym jak mu pomóc w tych trudnych chwilach , a nie o sobie i swoich emocjach .

Prowadząc dziecko do przedszkola przez cały pierwszy okres należy podkreślać dumę z jego postawy oraz z tego , że jest mądre , odważne i że na pewno da sobie radę . Znalezienie odpowiednich argumentów wspierających pewność siebie u dziecka jest sprawą ogromnej wagi . Nasz maluch podobnie jak my wchodząc do nowego środowiska musi być dobrze zmotywowany zarówno co do pozytywów pobytu jak i własnej wartości .

Pożegnanie powinno odbywać się z uśmiechem , bez łez i smutnych spojrzeń , bez zbędnego przedłużania samego momentu rozstania . Niedopuszczalne jest kłamanie dziecka , że mamusia tutaj w szatni poczeka na ciebie , albo zaraz po ciebie wrócę. Pobyt rodzica w Sali z dzieckiem , tylko niepotrzebnie przedłuża jego niepokój związany z rozstaniem oraz utrudnia nawiązanie kontaktu z nauczycielką i innymi dziećmi . Najkorzystniej jest po przebraniu pozostawić dziecko pod opieką nauczycielki lub pomocy , która najlepiej zorganizuje mu wejście do grupy .

Rodzic pozostawiając dziecko musi być przekonany , że nie stanie się jemu żadna krzywda , i dlatego nie powinien wykazywać zdenerwowania ani niepokoju . W przeciwnym wypadku dziecko nie rozumiejąc dlaczego mama jest zdenerwowana podejrzewa , że coś jemu grozi , a wtedy żadne argumenty nie będą skuteczne .

Spokojne , zdecydowane rozstanie sprawia , że nawet bardzo rozpaczające dziecko szybko uspokaja się , oswaja i nawiązuje kontakt z rówieśnikami . Jeżeli dziecko w pierwszych dniach płacze przy rozstaniu , ale potem chętnie bawi się z innymi dziećmi , bierze udział w zabawach , jest aktywne w grupie , zjada posiłki  które lubi , możemy być pewni , że po krótkim czasie nie będzie miało żadnych problemów . Przerywanie rytmu chodzenia do przedszkola kilkoma dniami wakacji u babci przedłuża tylko niepotrzebnie okres adaptacji .

Aby pomóc dziecku w pierwszych trudnych dniach pobytu w przedszkolu możemy skrócić czas jego pobytu . Jest więc zasadne aby dzieci małe 3 i 4 latki przez pierwsze dni przebywały w przedszkolu nie więcej niż 3-4 godziny , a w następnych dniach stopniowo ten czas można wydłużać . Dla dzieci 5 i 6 letnich nie ma takiej konieczności , jednak w miarę możliwości w pierwszych dniach pobyt nie powinien być zbyt długi , najlepiej do 4 – 5 godzin .

Bywa i to dość często , że po pierwszych kilku dniach bardzo chętnego pozostawania w przedszkolu dziecko zaczyna

płakać i protestować . Zaspokoiło bowiem ciekawość poznawania nowych zabawek i nie ma ochoty rezygnować z indywidualnego sposobu na zabawę oraz nie chce akceptować dzielenia się z innymi , ustępowania , podporządkowania zasadom grupowego życia . Jeśli chodzenie do przedszkola jest dla dziecka koniecznością , należy być konsekwentnym i nie okazywać wobec niego wahania . Powoli zrozumie ono , że przedszkole jest jego ,,obowiązkiem ,,i kiedy zaakceptuje nowy układ społeczny , pobyt w przedszkolu stanie się dla niego po prostu przyjemnością i co się często zdarza z której nie będzie chciało zrezygnować nawet w weekend .

 

Danuta Kęprowska