System nagród i konsekwencji

SYSTEM NAGRÓD I KONSEKWENCJI W PRZEDSZKOLU NR 17 W ELBLĄGU

Dzieci potrzebują precyzyjnego określenia co jest dozwolone, a czego nie wolno. Opracowując „Kodeks  grupowy” musimy zarówno wspierać i motywować je do przestrzegania obowiązujących norm i zasad , jak również  konsekwentnie egzekwować go. Skutecznym środkiem wychowania są nagrody i pochwały. Mają one wartość zachęcającą do pracy dla każdego człowieka, a tym bardziej dla dziecka. Uznanie i akceptacja mobilizują do dalszych wysiłków.

NAGRADZAMY ZA:

  • podporządkowanie się umowom, zasadom wspólnie ustalonym;
  • bezinteresowną pomoc innym;
  • wysiłek włożony w wykonanie pracy, zadania (uwzględniając możliwości dziecka);
  • wywiązanie się z podjętych obowiązków;
  • aktywny udział w pracach na rzecz grupy i przedszkola.

FORMY NAGRADZANIA:

  • pochwała indywidualna;
  • pochwała wobec grupy lub osób znaczących;
  • wręczenie umownej „odznaki” (naklejka serduszka, medal);
  • udostępnienie atrakcyjnej zabawki lub wybór na „ważną osobę” (np. dyżurnego);
  • uzyskanie jakiegoś przywileju (np. możliwość wyboru rodzaju zabawy, czytanej książki).
  • pochwała przed rodzicami

STOSUJEMY  KONSEKWENCJE ZA:

  • świadome nieprzestrzeganie ustalonych zasad i norm współżycia w grupie i przedszkolu;
  • stwarzanie sytuacji zagrażającej bezpieczeństwu własnemu i innych;
  • agresywne zachowanie skierowane na dorosłego, dzieci, przedmioty (lub przeszkadzanie innym w zabawie);
  • niszczenie cudzej własności oraz wytworów prac innych dzieci;
  • celowe nie wywiązywanie się z pojętych obowiązków.

WYCIĄGANE  KONSEKWENCJE:

  • okazywanie niezadowolenia – gest, mimika, wyrażenie przez nauczyciela smutku i niezadowolenia z powodu zachowania dziecka;
  • słowne upomnienie czy rozmowa (przypomnienie obowiązujących zasad);
  • odsunięcie na krótki czas od zabawy ( w atmosferze spokoju i rzetelnej informacji dotyczącej czynu, a nie uderzające w charakter dziecka);
  • upomnienie wobec grupy;
  • poinformowanie rodziców o przewinieniu;
  • odesłanie na kilka minut na „smutne krzesełko”;
  • zastosowanie aktywności mającej na celu rozładowanie negatywnych emocji;
  • wykonanie pracy na rzecz poszkodowanego (np. rysunku jako forma przeproszenia);
  • wykonanie prac na rzecz grupy (np. ułożenie zabawek, książek w kącikach zainteresowań)